ชีวิตการทำงานที่ผ่านมายากที่จะหาเวลาว่างๆแล้วปล่อยเวลาพาตัวเองหนีเมืองหลวงไปสูดอากาศดีๆแถวเมืองเหนือ ในที่สุดก็ได้วางแผนขับรถเที่ยวจังหวัดแม่ฮ่องสอน

ไอ้คันที่เห็นไม่ใช่รถของผมหรอก ถ้าใช่ก็เสียวน่าดูกับการเอารถคันนี้ไปขึ้นเขา ลงเขาเล่นสามสี่วัน เอาเป็นว่ารถผมดีกว่านี่หน่อยนึงละกันครับ ...

เริ่มต้นกดชัตเตอร์ทริปนี้ก็ที่นี่เลยครับวัดพระพุทธบาทห้วยต้ม อำเภอลี้ จังหวัดลำพูนเป็นศูนย์รวมจิตใจคนไทยแถวบริเวณนี้เลยแหละครับถ้าท่านใดเดินทางไปจังหวัดแม่ฮ่องสอนโดยตรงจะต้องใช้เส้นทาง106

โดยเริ่มเลี้ยวซ้ายจากถนนพหลโยธินที่ เถินวิ่งมาเรื่อยๆก่อนถึง ลี้จะมีทางชี้บอกเลี้ยวซ้ายมาวัดพระพุทธบาทห้วยต้ม และพระธาตุศรีเวียงชัยโดยวิ่งเข้ามาระยะทางประมาณ 5 กิโลเมตรพอออกจากอำเภอลี้มาหน่อยนึง (ประมาณ 20 กม.)จะมีทางบอกว่า ทางลัดมาจังหวัดแม่ฮ่องสอน

ให้เลี้ยวซ้ายเข้าถนนหมายเลข 1103 เข้าดอยเต่า ที่นี่ก็มีทะเลสาปดอยเต่าเป็นสถานที่พักผ่อนนั่งกินข้าวล่องเรือเล่นได้อย่างสบายใจได้เลย ยิ่งหน้าน้ำ น้ำในทะเลสาปจะสูงขึ้นมาจนเกือบถึงลานจอดรถเลย แต่สำหรับผมคงต้อง บายละกันครับที่นี่เพราะเวลาที่มี มีแค่ สาม สี่วันเอง

หลังจากขับรถออกมาจากดอยเต่าแล้วจะเข้าสู่อำเภอฮอดก็เลี้ยวซ้ายเข้าถนนหมายเลข 108 ขับเลยมา 20 กม.จะมีเส้นทางบอกว่าไป อช.ออบหลวงให้เลี้ยวขวาโดยใช้ถนนหมายเลข 1088 ลัดเข้าสู่แม่ฮ่องสอนโดยไม่ผ่านแม่สะเรียง แต่บอกได้เลยว่าขับรถมันกว่าเข้าแม่สะเรียง ถนนสายนี้เป็นถนนเข้าสู่อำเภอแม่แจ่ม หรือว่าผู้ใดจะไปอท.ดอยอินทนนท์เส้นนี้เพื่อเปลี่ยนอารมณ์การขับรถก็ตามสะดวกละกันครับจะได้บรรยากาศอีกแบบ

เพราะข้างทางจะเป็นไร่กระเที่ยมที่ชาวบ้านปลูกไว้ส่งมาขายให้พวกเราชาวเมืองกินกันก็ที่นี่แหละครับถ้าขับรถมาเรื่อยๆจะเข้าแม่นาจรผมบอกได้เลยครับว่าถ้าท่านใดขับมาที่นี่ครั้งแรกจะพบกับความประทับใจมากขนาดที่ว่า "หลงทางหรือเปล่าเนี่ยะ??"

เพราะถนนเป็นถนนเส้นเดียวรถวิ่งสวนทางข้างทางเป็นไร่กระเที่ยม และเทือกเขาสูงชันบางจุดจะมองเห็นยอดดอยอินทนนท์ได้ชัดเจน

โรงเรียนบ้านปางเกี๊ยะ แม่แจ่ม จังหวัดแม่ฮ่องสอน ขณะที่ผมถึงที่นี่เป็นเวลา 5 โมงเย็นแล้วครับก็เลยแวะกินก๋วยเตี๋ยวข้างทางตรงจุดนี้สำหรับมื้อเย็น

อืม... ผมลืมบอกไปว่าถนนเส้นนี้จะถึงบ้านปางอุ๋ง ปางอุ๋งที่นี่ไม่ใช่สถานที่ที่เป็นลักษณะอ่างเก็บน้ำอย่างที่หลายๆคนเข้าใจนะครับ ปางอุ๋งที่หลายๆคนเข้าใจอยู่นั้นเป็นโครงการพระราชดำริของสมเด็จพระนางเจ้าฯ จะเข้ามาทางบ้านรวมไทย บ้านปางตองครับถ้ามาทางขุนยวมต้องผ่านตัวจังหวัดแม่ฮ่องสอนก่อนนะครับ ถึงจะถึงทางเข้าบ้านปางตองอย่าวางแผนผิดที่ละกันครับ..

เย็นวันนี้พวกเราขับรถมาพักที่ขุนยวมโดยผ่านทุ่งดอกบัวตองดอยแม่อูคอมาซึ่งจะถึงก่อนตัวอำเภอขุนยวม ในแผนพวกเราไม่ได้คิดกางเตนท์นอนกันที่นี่ แต่สำหรับวันนี้เรามากางเตนต์นอนกันที่โรงเจ อำเภอขุนยวม..

โดยสุดถนนสาย1263 นี้จะเชื่อมต่อกับถนนสาย108 อีกครั้งหนึ่ง ให้ท่านเลี้ยวขวาขับมาอีก 3 กม.ก็จะถึงโรงเจหลายท่านคงคิดเหมือนผมครับว่าโรงเจยังไงก็ต้องออกบรรยากาศแบบจีนๆ แต่ไม่ใช่เลยครับเป็นอย่างรูปด้านบนธรรมชาติล้วนๆ

ที่โรงเจแห่งนี้มีแม่บ้านดูแลอยู่ประจำถ้าใครแวะมาก็สามารถเข้ามาทำบุญที่นี่ได้เลยนะครับคนที่นี่เป็นกันเองพร้อมให้ความต้อนรับอยู่เสมอ ปลูกพืช ผักผลไม้รับประทานกินกันเอง พร้อมกับธรรมชาติอันสดชื่นรอบๆตัว...

แล้วเราก็ออกเดินทางต่อเข้าสู่จังหวัดแม่ฮ่องสอน...

เย้อีกนิดเดียว....

นี่ขนาดป้ายแสดงศูนย์บริการและพัฒนาลุ่มน้ำปายยังบ่งบอกถึงเอกลักษณ์ และศิลปะของที่นี่เลยโดยเชิงชายหลังคาเป็นโลหะสีขาวถูกทำมาอย่างปราณีตและงดงามพอกระทบกับแสงแดดจะสะท้อนแสง แสดงออกถึงความสวยงามอย่างชัดเจน

แล้วเราก็เข้ามาที่จังหวัดแม่ฮ่องสอนก่อนเข้าตัวจังหวัดเราแวะไปเที่ยวหมู่บ้านกะเหรี่ยงกันก่อนภาพด้านบนเป็นของเล่นชนิดหนึ่งที่ดูออกจะทะเล้นหน่อยนึงโดยที่เราต้องเอาน้ำมาตักใส่ตัวตุ๊กตาเด็กแล้วน้ำที่ถูกขังในตัวตุ๊กตาจะพุ่งออกมาทาง"ช้างน้อย"ของตุ๊กตาเด็กๆ ก็ดูน่ารักไปอีกแบบนึงครับ

ระยะทางเดินเท้าลงมาที่หมู่บ้านกระเหรี่ยงคอยาวจะมีสินค้าของชาวบ้าน (ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเป็นชาวบ้านหรือชาวเมืองนะ) มาตั้งขายกันเหมือนๆ กับตลาดนัดบ้านเรา

เด็กผู้ชายชาวกระเหรี่ยงคอยาว ชาวกระเหรี่ยงคอยาวที่นี่เขาไม่ชอบให้เราเรียกเขาว่า "กระเหรี่ยง" เขาจะชอบให้เราเรียกเขาว่ากะยอ เสียมากกว่า

เด็กสาวกะยอและผู้เฒ่าชาวกะยอคอยาว ณ บ้านปอกะยอ จ.แม่ฮ่องสอนให้การต้อนรับพวกเราด้วยหน้าตายิ้มแย้มแจ่มใส ก็สังเกตนะว่าไม่เห็นมีผู้ชายทำอย่างนี้บ้างเนอะ??

เหอะ ๆ ความลับแตก....

ภาพบนแสดงวิถีชาวปอกะยอ เขาอยู่กันเหมือนพี่น้องไม่เห็นเหมือนเราๆชาวเมืองเล้ย บ้านเราชะเง้อหน้ามาข้างห้องก็ไม่รู้จักกันเสียแล้ว อย่างมากก็ยิ้มให้กัน ลับหลังก็ บ่นว่า"ใยป้าคนนี้ทำไม๊ถึงได้อ้วนจัง" ลุงคนโน้น ท้าง อ้วน ทั้งดำ" นี่แหละธรรมชาติชาวเมืองกรุง....

ฤดูการท่องเที่ยว

อันที่จริงถ้ามีโอกาสเหมาะเมื่อไหร่ผมจะไปช่วงเวลาอื่นบ้างผมอยากเห็นวิถีชีวิตคนที่นี่อีกครั้ง เขาคงไม่แข่งขันกับเวลาเหมือนคนเมือง คงไม่ชิงดีชิงเด่น เหมือนคนเมือง ผมอยากเห็นคนเมืองอย่างเราๆ นำวิถีชีวิตชาวบ้านอย่างนี้มาใช้ดูกันบ้าง

ถ้าพวกเราเห็นอกเห็นใจกัน รู้รักสามัคคี รู้จักให้อภัย ถ้าพวกเราชาวเมืองทำได้อย่างนี้แล้ว ทหารก็คงไม่ต้องมาเหนื่อย ไม่ต้องมาปฏิวัติ?? และเราก็ไม่ต้องกลัวปฏิวัติซ้อน..??@#? 555

ภาพด้านบนเป็นภาพที่ถ่ายมาจากจุดชมวิวของเมืองแม่ฮ่องสอน ภาพนี้อีกสิบปีเราคงเห็นความเปลี่ยนแปลงทางวัตถุที่จะเกิดขึ้นอีกมากมายซึ่งไม่ต่างกับชีวิตของพวกเราที่ต้องเผชิญกับปัญหาและสิ่งต่างๆที่คอยเข้ามากวนใจให้เราต้องแก้มันไปวันๆ สำคัญอยู่สิ่งเดียวคือ "ใจ" แม้สิ่งต่างๆรอบๆตัวมีการเกิดมีการเปลี่ยนแปลงไปอย่างไรแต่ขอให้พวกเรารักษา "ใจ" ของเราไว้อย่าให้มันแปรปรวนไปตามสภาพอารมณ์ที่มันพยายามยั่วยุ และปรับให้เราเดินหมุนเวียนไปตามวิถีแห่งการเปลี่ยนแปลง

มุมด้านหนึ่งของพระธาตุดอยกองมู

พระธาตุดอยกองมู จังหวัดแม่ฮ่องสอน

หลังจากที่พวกเราได้นมัสการพระธาตุดอยกองมูเป็นที่เรียบร้อย เราก็ขับรถต่อมาโดยใช้ทางหลวงหมายเลข 1095 มุ่งสู่จุดหมายคืนนี้คือ อำเภอปาย...ระหว่างทางเราก็แวะมาเรื่อย....ก่อนจะถึงถ้ำปลา เราจะถึงทางแยกเลี้ยวซ้ายเข้าบ้านรวมไทย หรือ โครงการพระราชดำริปางตอง หรือที่เรารู้จักกันติดปากก็คือ ปางอุ๋ง นั่นแหละครับสำหรับพวกผมแล้ว คราวหน้าจะต้องมาพักกันที่ปางอุ๋งสักคืนให้ได้... ถ้าท่านใดจะมาพักที่นี่ควรโทรจองให้เป็นที่เรียบร้อยนะครับ เพราะว่าช่วงหลังๆมานี่คนมาเที่ยวกันเยอะมาก แม้ถนนทางขึ้นจะชันและบางช่วงก็ต้องรอหลีกกันในช่วงก่อนถึงก็ตาม แต่นักท่องเที่ยวก็ยังต้องการไปเที่ยวชมอากาศยามเช้าที่อ่างเก็บน้ำพร้อม วิวแบบสวนสนสวิตเซอร์แลนด์ อีกจำนวนมาก

ถ้ำปลา ปลาที่ถ้ำแห่งนี้พวกเขาจะไม่กินเนื้อสัตว์นะครับ เขาจะกินแต่ ผักและผลไม้เป็นปลาที่แปลกมากๆ ถึงแม้ว่าจะโยนขนมปังไป พวกเขาก็ไม่กินนะ ไม่เหมือนนักการเมือง (บางท่าน) ที่เห็นอะไรก็กินด่ะไปหมด... อย่าคิดว่าชาวบ้านเขาไม่รู้นะ สมัยนี้ข่าวสารทุกอย่างมันสามารถเข้าถึงตัวพวกเราได้เร็วกว่าโดนไฟดูดไม่ว่าจะอยู่ในส้วมก็ยังรู้นะว่าพวกคุณทำอะไรกันอยู่..

ทางเดินระหว่างทางเข้ามาชมอุทยานถ้ำปลา

หลังจากออกมาจากถ้ำปลาพวกเราก็จะเข้าอำเภอปางมะผ้า ตอนนี้ มกราคม 2550 ทางอำเภอกำลังขยายช่องจราจรอยู่เพื่อรองรับการเจริญเติบโต พร้อมกับรองรับนักท่องเที่ยว ที่จะมีมากขึ้นทุกวัน

พอออกจากตัวอำเภอ ขับมาอีกไม่กี่โค้ง ก็จะผ่ายจุดชมวิวปางมะผ้าจุดชมวิวจุดนี้เป็นจุดชมวิวที่สามารถมองเห็นทิวทัศน์ที่งดงามของหุบเขาเมืองแม่ฮ่องสอนอีกหนึ่งที่ ถ้านับจำนวนโค้งมาก็เป็นโค้งที่ 1,548 อันนี้ผมก็ไม่รู้เหมือนกันนะครับว่าเขาเริ่มนับกันที่จุดไหน และตรงไหน

ก่อนเข้าอำเภอปายจะมองเห็นแม่น้ำปายอยู่ข้างทาง ถ้าคุณลองจอดรถเสียเวลาสักนิดนึงตรงนี้คุณจะเห็นอะไรอีกมากมายตรงนี้

ตรงจุดนี้มีบ้านอยู่หลังนึงข้างๆทาง ชาวบ้านตรงนี้มีน้ำใจมาก ถึงขาดชวนพวกเรานอนกันตรงนี้เลย แต่ผมมีแผนแล้วคือจะไปเดินตลาดปาย ยามค่ำคืน ก็เลยปฏิเสธพวกเขาไป อันที่จริงผมแค่กะจะมาแวะฉี่เฉยๆ เท่านั้นเอง ฮา.. ก็เลยได้ความรู้ไปอีกนิดนึง ตรงนี้เป็นบริเวณที่มีทหารญี่ปุ่นตายมากที่สุด แต่พวกเขาก็ไม่เคยเห็นกันนะครับ ผมก็เลยถามไปถามมาก็ได้คาถามาบทนึง "ต่างคนต่างอยู่นะโยมมมมม.."

ที่นี่ยังมีถ้ำที่ยังไม่เคยมีใครมาสำรวจอีก สองสามถ้ำนะครับ ถ้าใครเป็นนักเที่ยวถ้ำตัวยงก็อย่าลืม มาบุกเบิกที่นี่ละกันนะ

สภาพอำเภอปายยามพลบค่ำ กับแสงอาทิตย์ที่ดูสวยงาม ตอนนี้ผมยังหาที่กางเต้นท์ไม่ได้เลย

ร้านมิตรไทยเป็นร้านขาย PostCard ที่มีชื่อถึงขนาดหนังเรื่องรักจัง ยังมาใช้สถานที่ในการถ่ายทำเลย

เขียน PostCard แล้วก็เอามาทิ้งที่ตู้นี้ครับ

บรรยากาศปายยามค่ำคืนไม่รู้พ่อค้าแม่ค้าที่ถนนคนเดินที่นี่มาจากถนนข้าวสารหรือเปล่าก็ไม่รู้เนอะ ยังไงก็ตามถ้าใครยังไม่เคยมาก็ให้รีบๆ มานะก่อนปายจะเป็นเมืองขึ้นของชาวต่างชาติ ... เฮ.... ปายกันได้

จะว่าใช่หรือไม่เอานี่ไปดูละกัน ที่เห็นนี่ฝรั่งนะครับ บางคนก็มาขายของที่นี่ ส่วนคนนี้เขามาแสดงฝีมือทางดนตรีแบบผสมผสาน (แต่เล่นคนเดียวนะ) ไอ้ที่เห็นมือขวาตีกลองสไตล์ธิเบต โดยเขาหนีบมันไว้หว่างขา มือซ้ายสีซอดนตรีภาคเหนือ(ตีนขวา) ตีฉิ่งให้ได้ห้องเสียงตามแบบดนตรีไทย (ตีนซ้าย)ก็ตีฆ้องเฮ้อ ปายกันได้..... ไม่รู้ชาติที่แล้วทำกรรมอะไรไว้เน้อ

เดินๆไปเดินๆมาผ่านหน้าแบงค์กรุงเทพผมก็เหลือบไปเห็นของแปลกอย่างนึง.... ที่ปายนี่เขาคงไม่เคยพบไม่เคยเห็นปลาหมึกย่างเนอะ ก็เลยทึกทักเรียกปลาหมึกย่าง ว่าข้าวต้มเครื่อง... ปายกันได้....

เช้าวันใหม่พวกเราก็รีบตื่นแต่เช้ามาสูดหมอกที่แทบทุกอณูของอำเภอปายเต็มไปด้วยหมอก ขาวโพลนไปหมดนี่ก็เป็นอีกวัดนึงที่นักท่องเที่ยวมักจะไม่ค่อยได้นึกถึง "วัดน้ำฮู" วัดนี้เป็นวัดโบราณเป็นวัดที่พระนเรศวรได้นำอัฐิและเส้นเกศาของพระพี่นางสุพรรณกัลยา ทาเก็บไว้ใต้ฐานพระสถูปหลังอุโบสถของวัดน้ำฮู

เมื่อก่อนเป็นวัดร้าง ต่อมาครูบาศรีวิชัยท่านได้มาบูรณะ จนปัจจุบันเป็นวัดที่สวยงามมากๆ วัดหนึ่งของ อำเภอปาย แต่ผมบอกได้เลยว่า สวยงามได้ระดับโลก ไม่แพ้วัดพระแก้วเลยนังได้ครับ และที่พระเศียรของพระประธานที่นี่ ยังมีน้ำซึมออกมาขังอยู่ด้านใน ยิ่งเป็น Unseen ของประเทศไทยอีกด้วยครับ

ชาวบ้านแถวนี้เค้าจะมาขาย ธูปเทียน หรือว่า ตุง สำหรับไปบูชาพระพี่นางสุพรรณกัลยา

บ้านเมืองยามเช้าที่แสนสงบของเมืองปาย

นักท่องเที่ยวบางท่านก็นอนกางเตนท์กันริมแม่น้ำปายใต้สายหมอกหนาอันเยือกเย็น

แม่น้ำปายยามเช้า

อีกมุมมองหนึ่งของตลาดเช้าอำเภอปายที่คึกคัก

หลังจากที่ทานเข้าเช้ากันแล้วเราก็ออกเดินทางต่อตามถนนสาย 1095 เพื่อเข้าสู่ อช.ห้วยน้ำดัง

เก็บภาพเป็นที่ระลึก กับมุมมองแปลกๆตาของผม ณ อช.ห้วยน้ำดัง

อช.ห้วยน้ำดัง ปีนี้มีนักท่องเที่ยวหนาวตาย 1 ราย หัวใจล้มเหลวตาย ไม่ใช่หนาวตายครับ

แล้วเราก็เดินทางต่อไปเพื่อเก็บโค้งให้ครบ 1684 โค้ง โดยช่วงออกจากห้วยน้ำดังมาโป่งเดือด ลงสู่แม่แตงถนนส่วนใหญ่จะลงเขาชันมากๆ ในทางตรงกันข้ามถ้าผู้ใดจะไปแม่ฮ่องสอนโดยเริ่มที่แม่แตง ท่านจะพบกับอุปสรรคจากการขึ้นเขาที่ต่อเนื่องกันหลายลูกมากกว่ามาทางแม่สะเรียง แต่อย่างไรก็ตามนี่แสดงให้เห็นว่า อุปสรรคจะหนักหนาเพียงใด วันที่ผ่านมาก็เป็นเหมือนกับความฝันที่เราต้องเก็บไว้ในความทรงจำที่ดีๆ ส่วนวันพรุ่งนี้เราก็ต้องแหกขี้ตาไปโรงเรียน... หรือ ไม่ก็...ไปทำงานและพบกับการแข่งขันกัน อย่างโหดร้ายตามรูปแบบของชีวิตที่แท้จริง...กันต่อปาย