ก็ไม่ค่อยได้เข้ามาเลยเนอะ 

เลยลืมไปว่าเดือนนี้ยังไม่ได้อัพเลยเดี๋ยวจะเน่าไปซะหมด เอากะเขาหน่อย

อาทิตย์ก่อนไปสวนรถไฟมาได้ผีเสื้อ มาเยอะอยู่

แต่มีตัวนึงกะลังถ่ายอยู่เลย

ซักพักร่วงผ๋อยลงมาตายแบบคาตา

ทำให้มองเห็นความเป็นอนิจจังของชีวิต 

อะไร ๆ ก็ไม่แน่นอน เห็นกันอยู่หลัดๆ แพล้บๆ เด๊ด คาตาเลยเฮ้อ..

ไปดูรูปแก้เซ็งกัน ก่อนจะถึงสิ้นเดือนมีนา เดี๋ยวจะหาว่าไอ้คุณart ทำไมช่างขี้เกียจอัพ

ไปดูรูปนาทีสยอง นาทีสุดท้ายของชีวิตกันเลย...

อันนี้กะลังจะตายเกาะอยู่ชื่นชมกับกลิ่นและเกสรของดอกไม้อันหอมหวล

แม้จะเป็นช่วงสุดท้ายก็ยังเกาะไม่ยอมปล่อย

ประมาณว่า "ก่อนจะตายขอกูตายคาดอกเลยละกัน" (ขอโทษทีที่ใช้คำไม่สุภาพเดี๋ยวจะไม่ได้อารมณ์)

แต่แล้วในที่สุดจะเกาะแน่นขนาดไหน ก็หนีไม่พ้นเงื้อมมือมัจจุราชไปได้

ไม่ใช่หมายถึงมืออันนี้นะ มืออันนั้นหน่ะ มือผม...เง้อ

อามาให้ดูเป็นน้ำจิ้มละกัน แล้วก็ไปคิดถึงตัวเองกันด้วยนะ

เพราะเราก็ไม่รู้ว่าจะตายเมื่อไหร่

และถ้าตาย เราจะยังห่วงอะไรอยู่อีกหรือ?

เพราะยังไง ก็คงจะเอาห่วงอันนั้นติดตัวไปคงไม่ได้

พอแระ รู้สึกธรรมมะธรรมโมไปหน่อย week นี้ รอเดือนหน้าดีกว่า เด๋วจะเอา เจ๋งๆ มาให้ดูกัน

 บ๊ายบาย และก็ขอบคุณที่ยังคิดถึงกันอยู่นะ see u..